Van code Oranje naar code Rood

Na een geslaagde en hele gezellige culturele avond in het openlucht museum in Arnhem, was het gisterenochtend weer vroeg dag. Omdat de aanvangstijden van de wedstrijden zijn aangepast ivm de hitte, was het even een vluchtig ontbijtje en door naar de petanquebaan voor de petanque heren dubbel die om 08.00 uur van start ging.  De eerste wedstrijd werd door Marcel en Bart ruimschoots gewonnen. Helaas de 2e wedstrijd verloren, maar vanwege het puntenaantal kwamen Marcel en Bart toch in de halve finale. Het werd dus spannend, maar uiteindelijk werd er na een hele chaotische halve finale toch Brons gewonnen.

Volgens mij was dit de meest chaotische wedstrijd van die dag, want terwijl Marcel nog drie ballen mocht gooien, begon de tegenstander (Griekenland) zijn pentaqueballen al op te raken. Dus .... alom verwarring en vooral ook verbazing bij de omstanders, want de wedstrijd was nog helemaal niet ten einde. Er kwamen enkele scheidsrechters aan te pas en uiteindelijk moesten de Grieken de petanqueballen die zij hadden opgetild uit het spel halen en mocht Marcel zijn gooibeurten vervolgen. De Griek trachtte op een niet zo'n zacht geluidsniveau in het onverstaanbaar grieks de scheidsrechter te overtuigen van zijn gelijk, maar kreeg dat uiteindelijk niet. Marcel was totaal uit z'n "bubbel", niet meer geconcentreerd en gooiden de laatste petanqueballen helaas veel te snel achter elkaar.  Van deze wedstrijd werd ook nog eens live verslag gedaan via "Pentanque Live", dus voor diegene die willen zien hoe een partijtje petanque wat rustig leek te verlopen ineens een andere wending krijgt, zal ik de link toevoegen waarop je deze partij kunt terugkijken. Gelukkig verliepen de hieraan voorafgaande partijen gelukkig veel sportiever. 

Bekijk de wedstrijd via onderstaande link:

https://www.youtube.com/watch?v=r6zZlJwGQ1s&pp=ygUNcGV0YW5xdWUgbGl2ZQ%3D%3D

Nadat de wedstrijden waren gespeeld, troffen we daar ineens "Mierles Volk", namelijk Mary en Gerrit. Zij verbleven op een camping in de buurt en kwamen even een kijkje nemen bij de wedstrijden. Dus tijd voor een koffiebreak en een bijpraatmomentje. Super leuk dat jullie er waren Mary en Gerrit. De volgende keer zal Marcel een spannende wedstrijd voor jullie bewaren. 

Na de medailleceremonie waarbij het podium behoorlijk oranje kleurde door de (dames) Petanque-Toppers van Team NL Transplant, liep de temperatuur op naar tropische waarde en zijn we de koelte op gaan zoeken in de lobby van het hotel. De temperatuur op de hotelkamers liep voor ons gevoel met het uur op en was alles behalve aangenaam. 

Tijdens deze middagbreak, kwam het bericht waar we al een beetje bang voor waren. Ivm de aankondiging van code rood werden de alle nog te spelen wedstrijden voor de komende dagen geannuleerd, dus ....... het einde van de European Transplant Games kwam ineen heel dicht bij. het werd een middag met een heel dubbel gevoel. Aan de ene kant uiteraard alle, maar dan ook alle begrip voor de lastige beslissing die de organisatie heeft moeten maken. Een echte keuze was er niet, want veiligheid en gezondheid gaat voor alles. Maar aan de andere kant was er emotie, want een aantal atleten zou juist vandaag en morgen hun wedstrijden gaan spelen. Wedstrijden waar een ieder naar uitkeek en waarvoor volop is getraind.  

We hebben overwogen of het nog zinvol zou zijn om tot zondagochtend te blijven, maar samen met ons besloten andere deelnemers ook om dan na de (helaas laatste avond) in het Holland House, nog die avond of vanochtend te vertrekken naar huis. 

Wel was er die avond nog een samenkomen in het Holland House waar de medaillewinnaars van die dag werden gehuldigd. Ook waren er die avond speciale gasten in het Holland House, namelijk een afvaardiging van het UMC Utrecht. Een aantal van hen hebben we ontmoet tijdens het BOOT-congres in Amsterdam, waar wij Transfit hebben gepromoot samen met hen. Fijn om hen terug te zien. En ........ ze kwamen niet met lege handen, maar met een cheque van ruim € 2000,00 voor Transfit. Heel erg dank je wel lieve mensen van het UMC Utrecht. O ja ..... wil even vermelden dat het UMC Utrecht het enige transplantatieziekenhuis in Nederland is, die een financiële actie heeft opgezet om de European Transplant Games te promoten. Chapeau !!!

Via dit blog willen wij een ieder die heeft bijgedragen aan de sponsoractie zodat Marcel kon deelnemen aan dit evenement, hartelijk danken. Door zijn deelname heeft Marcel samen met alle andere ateleten, Nederland en Europa kunnen laten zien hoe belangrijk orgaandonoren zijn. Vanuit de media is er heel veel belangstelling geweest en dat is ook echt nodig om orgaandonatie onder de aandacht te brengen van een ieder. 

Omstreeks 22.30 uur vertrokken we dus eerder dan gepland met een auto vol bagage en sportspullen weer richting Mierlo, waar ons huis oranje kleurde. Inmiddels zien we dat er in de buurt meer rood-wit-blauw zichtbaar is. Hoe fijn om zo weer thuis te komen. Onze hondjes hebben tijdens onze afwezigheid heel fijn gezelschap gehad. Zo hebben wij ons de laatste dagen geheel kunnen storten op ons verblijf in en rond Papendal. Super bedankt daarvoor !!!

Inmiddels thuis gaan we de draad weer oppikken, maar we zitten echt nog wel even in de "ETG-bubbel". Ik ga in dit blog nog wat foto's en filmpjes met jullie delen en hoop zo dat diegene die er niet bij waren, toch een indruk krijgen van wat er zich afspeelde de laatste dagen. 

Via onderstaande link maak je kennis met de jongste deelnemer van Team NL Transplant. 

https://www.youtube.com/shorts/OW-iIyWtrBI

Het waren écht fantastische dagen vol vriendschap, dankbaarheid, sportiviteit, emotie, begrip en we hebben genoten !!!

Dit dankzij een perfecte organisatie van dit evenement waaraan heel, maar dan ook heel veel mensen heel veel tijd hebben besteed. Ook alle vrijwilligers hartelijk dank. Jullie waren allemaal even vriendelijk, lief en attent. Ook respect voor het managementteam van Team NL Transplant (inclusief het medisch team). Zij voelen perfect aan wanneer zij waar nodig zijn. Bedankt voor jullie steun. Ook dank je wel aan al diegene die Marcel kwamen aanmoedigen tijdens de wedstrijden, in het bijzonder de broer van Marcel en zijn vrouw. Zij waren er steeds bij, hoe vroeg en warm het ook was. Fijn om jullie erbij te hebben. 

Maar last but not least, natuurlijk de belangrijkste hoofdrolspelers van dit alles en dat zijn uiteraard de donoren. Zonder jullie hadden al deze atleten niet kunnen shinen.  Voor jullie de allerdiepste buiging. 

Ter afsluiting van dit blog:

                            Doorzettingsvermogen, is vooral de energie en de wi(e)lksracht behouden en in jezelf blijven geloven !!!